Predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Potpisao Odluku o usvajanju Programa ekonomskih reformi. Nedeljko Čubrilović (rođen 1953. u Krupi na Vrbasu) dugogodišnji je politički i upravljački kadar u Republici Srpskoj, s karijerom koja se proteže od inženjerskih i direktorskih pozicija u privredi i javnim preduzećima do najviših republičkih funkcija. Diplomirao je na Mašinskom fakultetu u Banjoj Luci 1978., a profesionalni put gradio je kroz preduzeće „Rudi Čajavec“, JKP u Banjoj Luci, Direkciju za puteve RS-a i firmu „NIS Promet“, da bi potom prešao u vrh izvršne i zakonodavne vlasti. U više navrata bio je ministar saobraćaja i veza RS (2006-2010., 2010-2014. i ponovo od 2022.), a između toga obavljao je funkciju predsjednika Narodne skupštine Republike Srpske (2014-2018. i 2018-2022.). Time se ocrtava obrazac u kojem isti resor saobraćaja i veza, te tijela nadležna za puteve, više puta prolaze kroz njegove ruke u ulogama i regulatora i ranijeg operativnog rukovodioca. Njegova partijska putanja izrazito je dinamična: od članstva u Savezu komunista Jugoslavije, preko SNS-a (1995-2000.), dugog razdoblja u DNS-u (2000-2018.), gdje je bio potpredsjednik, predsjednik Gradskog odbora Banja Luka i zamjenik predsjednika, do isključenja iz DNS-a krajem 2018. i osnivanja vlastite stranke DEMOS, koju od tada vodi kao predsjednik. Učestale promjene stranačke pripadnosti i osnivanje vlastite političke platforme nakon razlaza s matičnom strankom relevantan su kontekst za procjenu političkog uticaja koji prati njegove javne funkcije. Na imovinskoj strani prijavljen je stan u Banjoj Luci od 123 m2 vrijedan 500.000 KM, stan u Budvi (47 m2, 120.000 KM), suvlasnički udio (1/2) u stanu u Beogradu i automobil Volkswagen Passat vrijedan 30.000 KM, uz lično kreditno zaduženje od 60.000 KM kod NLB Banke. Posebno se izdvaja imovina sina Đure, koji se vodi kao vlasnik više poslovnih prostora u Banjoj Luci (71 m2, 18 m2 i 170 m2) te stana od 79 m2, uz kreditno zaduženje od čak 450.000 KM kod NIS Petrola i Hypo Alpe Adria Banke. Koncentracija poslovnih nekretnina i visokog kredita na sina, dok je otac decenijama na funkcijama vezanim za saobraćaj, puteve i javna preduzeća, otvara pitanje izvora i pozadine porodičnog bogatstva u odnosu na prijavljena primanja iz javne službe (u rasponu od oko 1.917 do 5.509 KM mjesečno za dokumentovane funkcije). U pogledu pravnih postupaka, dossier bilježi istragu iz 2011. godine u kojoj je bio osumnjičen za pranje novca i utaju poreza, a koja je naknadno obustavljena. Iako je istraga okončana bez epiloga, sama priroda sumnji (finansijski kriminalitet) u kombinaciji s pozicijama moći koje je obavljao predstavlja činjenicu koju treba evidentirati pri ocjeni integriteta javne funkcije.
